تبلیغات
درتپش روزهای نیامده - شعر








درتپش روزهای نیامده

در قلبم برای خاک سپاری خطاهای دیگران گورستانی می سازم...

صدای ماه را در پیچش گیسوانت می کشم

تاصدای تیشه بر غمگینی درخت سایه شود

با تومی گویم ای نگاه خسته تراز شب

در دستان سیاهت نشان باران راازکه بپرسم

زمین از تیغ نگاهت ،بی صدا

وزیر پوستم خونها منجمد

آوای باز باران باترانه ازیادم رفته است

ای آواهای درون با من
                   
                   من،خودم بیائید تا کوچه های شب

                    آه درون ،بن بست ،راز نگفته ام.


                  



               

نوشته شده در دوشنبه 22 آبان 1391 ساعت ساعت 11 و 14 دقیقه و 31 ثانیه توسط طیبه محمدی برگهای زرین | |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت